سیر تحول حقوق مالکیت معنوی در ایران

در سال ۱۳۰۴ اولین قانون حمایت از حقوق مالکیت فقط در زمینه حمایت از علائم تجاری تصویب و اجرا گردید.

در سال ۱۳۱۰ قانون نسبتا جامعی بنام قانون ثبت علائم و اختراعات و آئین نامه اجرایی آن تصویب گردید.

در سال ۱۳۳۷ آئین نامه اصلاحی اجرای قانون ثبت علائم و اختراعات مصوب سال ۱۳۱۰ تصویب گردید.

در سال ۱۳۳۸ قانون اجازه الحاق دولت ایران به اتحادیه عمومی بین المللی به پاریس برای حمایت از مالکیت صنعتی، تجاری و کشاورزی تصویب و در همان سال به کنوانسیون مذکور با آخرین اصلاحات پیوسته شد.

در آبان ماه سال ۱۳۷۷ الحاق به کنوانسیون موسس سازمان جهانی مالکیت معنوی (WIPO).

در سال ۱۳۸۰ الحاق به موافقت نامه پروتکل مادرید در رابطه با ثبت بین المللی علائم تجاری. (سیستم مادرید برای ثبت بین المللی علائم تجاری با مزایای ارزان، ساده، سریع و موثر)

در سال ۱۳۸۲ الحاق به موافقت نامه مادرید راجع به مشخصات غیر واقعی مبداء و منبع کالا. (کشورهای عضو از تولید، عرضه و فروش کالاهایی که منبع و نشانه غیر واقعی و گمراه کننده داشته باشند جلوگیری خواهند کرد)

در سال ۱۳۸۳ الحاق به موافقت نامه لیسبون در مورد حمایت از اسامی مبداء و ثبت بین المللی آن ها.

در سال ۱۳۸۷ قانون ثبت اختراعات، طرح های صنعتی و علائم تجاری و آئین نامه اجرایی آن تصویب و اجرا گردید.

همچنین در تمام این ایام جهت تسهیل و تطبیق سیستم طبقه بندی علائم تجاری از سیستم بین المللی طبقه بندی کالا و خدمات استفاده نموده و همواره تلاش شده آخرین تغییرات آن نیز اعمال شود.


جهت آشنایی و بهره مندی از خدمات مالکیت فکری و معنوی اینجا کلیک کنید …

لینک اشتراک گذاری : irpto.ir/?p=300
۰
0 پاسخ

پاسخ دهید

میخواهید به بحث بپیوندید؟
مشارکت رایگان.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *