طبق ماده ۵ قانون ثبت اختراعات ایران، چگونگی ذکر نام مخترع در گواهی ثبت اختراع و نحوه تعلق حق اختراع ثبت شده به شرح زیر می باشد.

الف : حقوق اختراع ثبت شده منحصرا به مخترع تعلق دارد.

ب : اگر افرادی به صورت مشترک اختراعی کرده باشند، حقوق ناشی از اختراع به صورت مشترک به آن ها تعلق می گیرد.

ج : هر گاه دو یا چند نفر مستقل از یکدیگر اختراع واحدی کرده باشند، شخصی که اظهارنامه اختراع خود را زودتر تسلیم کرده باشد یا در صورت ادعای حق تقدم، هر کدام بتوانند اثبات کنند که در تاریخ مقدم اظهارنامه خود را به صورت معتبر تسلیم کرده اند، مشروط بر اینکه اظهارنامه مذکور مسترد یا رد نگردیده یا مسکوت گذاشته نشده باشد، حق ثبت اختراع را خواهند داشت.

د : حقوق ناشی از اختراع ثبت شده قابل انتقال است و در صورت فوت صاحب حق به ورثه او منتقل می شود.

ه : در صورتی که اختراع ناشی از استخدام یا قرارداد باشد، حقوق مادی آن متعلق به کارفرما خواهد بود. مگر آنکه خلاف آن در قرارداد شرط شده باشد.

و : نام مخترع در گواهی ثبت اختراع قید می شود، مگر اینکه کتبا از اداره مالکیت صنعتی درخواست کند که نامش ذکر نشود. هرگونه اظهارنامه یا تعهد مخترع مبنی بر اینکه نام شخص دیگری به عنوان مخترع قید گردد، فاقد اثر قانونی است.


جهت آشنایی و بهره مندی از خدمات مالکیت فکری و معنوی اینجا کلیک کنید …

لینک اشتراک گذاری : irpto.ir/?p=310
۰
0 پاسخ

پاسخ دهید

میخواهید به بحث بپیوندید؟
مشارکت رایگان.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *